บทที่ 95 ยอมสยบอยู่ในมือเธอ (5)

เปรมาล้มตัวลงนอนอย่างสวยงามหรือเปล่ายังไม่แน่ใจเลยเพราะท่าทางนี้เกิดขึ้นได้ยังไงลำดับภาพไม่ทัน ในดวงตากระจ่างใสเลื่อนลอยเห็นเพียงเงาดำของกลุ่มผมซอยสั้นที่ขัยบไหวไปมา ขาเรียวเหยียดเกร็งเสียดสีกับท่อนขาแกร่งอย่างทุกข์ทรมาน เสียวสะท้านเหมือนมีกระแสไฟแล่นผ่านตั้งแต่หัวจดเท้า

“อื้อ!” 

ร่างขาวเนียนตาสะดุ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ